Επιμένω, επιμένω
Η ζωή μου μισή, μακριά μου εσύ
Υπομένω, περιμένω
Στην καρδιά μου εσύ, η ζωή μου μισή

Επιμένω…

Έμαθα μια ζωή να σε νοιάζομαι, παραμυθιάζομαι
Στην αγάπη σου αυτή να σκοτώνομαι, έτσι να σώνομαι

Επιμένω…
Επιμένω…

Έμαθα… παραμυθιάζομαι…

Επιμένω…

Цял живот се учех да страдам, да обичам
Дойде моментът да се науча, да го заявя

Настоявам, настоявам
Животът ми е половинчат, далеч си от мен
Търпя и чакам
В сърцето ми си ти, животът ми е половинчат

Учех се цял живот да ме е грижа за теб, да се самозалъгвам
В твоята любов да умирам и така да се спасявам

Он тогда продал свой дом,
Продал картины и кров,
И на все деньги купил
Целое море цветов.

Прип:
Миллион, миллион, миллион, алых роз,
Из окна, из окна, из окна видишь ты.
Тот, кто влюблён, кто влюблён, кто влюблён, и всерьёз,
Свою жизнь для тебя превратил в цветы.

Утром ты встань у окна
Может сошла ты с ума?
Как продолжение сна,
Площадь цветами полна.

Похолодеет душа
Что за богач здесь чудит?
А под окном чуть дыша,
Бедный художник стоит.

(Прип)

Встреча была коротка.
В ночь её поезд увёз.
Но в её жизни была
Песня безумная роз.

Прожил художник один,
Много он бед перенёс.
Но в его жизни была
Полная площадь цветов.

Έλλη Κοκκίνου – Έρωτας είναι

Με ρωτάς αν μπορώ
Κάποιο τρόπο να βρώ
Τον έρωτα να εξηγήσω

Είν’ τα λόγια φτωχά
Για να πούν όλα αυτά
Που λαχταράω να ζήσω

Έρωτας είναι να κλαίς να πονάς
Στον άλλον να δίνεις αυτό που ζητάς
Έρωτας είναι αγάπης στιγμές
Στα μάτια του κόσμου παιδιών ζωγραφιές
Στα μάτια του κόσμου παιδιών ζωγραφιές

Η καρδιά σου χτυπά
Το μυαλό σου κολλά
Αγάπης πρώτα σημάδια

Ζείς σε κόσμο κλειστό
Που χωρά μόνο δυο
Νιώθεις κρύο τα βράδια

Έρωτας είναι να κλαίς να πονάς
Στον άλλον να δίνεις αυτό που ζητάς
Έρωτας είναι αγάπης στιγμές
Στα μάτια του κόσμου παιδιών ζωγραφιές
Στα μάτια του κόσμου παιδιών ζωγραφιές

Να σταθείς δεν μπορείς
Την αλήθεια να δεις
Μήπως είν’ η αγάπη ένα ψέμα

Μια χαρά της στιγμής
Λάμψη μιας αστραπής είναι αυτό
Που νιώθουν οι άλλοι για μένα

Έρωτας είναι να κλαίς να πονάς
Στον άλλον να δίνεις αυτό που ζητάς
Έρωτας είναι αγάπης στιγμές
Στα μάτια του κόσμου παιδιών ζωγραφιές
Στα μάτια του κόσμου παιδιών ζωγραφιές

Ели Кокину – Любовта е

Питаш ме дали мога
Да намеря начин
Да обясня какво е любовта

Думите не стигат
Да изкажат всичко
Което жадувам да изживея

Любовта е да плачеш, да страдаш
На друг да даваш каквото ти търсиш
Любовта е моментите на обич
Детски рисунки в очите на хората
Детски рисунки в очите на хората

Сърцето ти бие
Умът ти е блокирал
Първите знаци на любовта

Живееш в затворен свят
В който сте само двамата
Чувстваш хладни вечерите

Любовта е да плачеш, да страдаш
На друг да даваш това, което ти търсиш
Любовта е моментите на обич
Детски рисунки в очите на хората
Детски рисунки в очите на хората

Не можеш да издържиш
Да погледнеш реалността
Не е ли любовта една лъжа

Една радост на мига
Проблясък на светкавица е това
Което другите чувстват към мен

Любовта е да плачеш, да страдаш
На друг да даваш това, което ти търсиш
Любовта е моментите на обич
Детски рисунки в очите на хората
Детски рисунки в очите на хората

Γιώργος Μαζωνάκης – Εδώ

Κάθε φορά λάθη πολλά με χρεώνεις
Και λες θα φύγεις ξανά
Οι δικές σου απειλές στο λέω πως είναι τρελές
Κάθε φορά λάθη πολλά με χρεώνεις
Και λες θα φύγεις ξανά
Και ζητάς αφορμές ν’ ανοίγεις καινούριες πληγές

Εδώ θα γυρίζεις εδώ
Θα σαι πάντα εδώ
Δεν θ’ αντέχεις εσύ πουθενά
Θα πεθαίνεις εδώ
Καθε νύχτα εδώ
Σ’ άλλο σώμα δεν μπαίνεις ξανά
Πάλι θα στο πω
Θα ‘σαι πάντα εδώ
Εδώ θα γυρίζεις εδώ
Θα ‘σαι πάντα εδώ
Με δικά μου σημάδια εδώ
Την ψυχή σου εδώ
Το κορμί σου εδώ
Κι η ζωή σου η άδεια εδώ
Πάλι θα στο πω
Θα ‘σαι πάντα εδώ

Κάθε φορά έτσι απλά κάνεις σκέψεις τρελές
Κι αλλάζεις μετά
Οι κρυφές σου ενοχές σε πάνε μαζί μου στο χτες
Κάθε φορά έτσι απλά κάνεις σκέψεις τρελές
Να φύγεις ξανά
Μα τις άδειες στιγμές να ξέρεις για μένα θα κλαις

Йоргос Мазонакис – Тук

Всеки път ме обвиняваш за много грешки
И казваш, че отново ще си търгнеш
Казвам ти, заплахите ти са налудничави
Всеки път ме обвиняваш за много грешки
И казваш, че отново ще си търгнеш
И търсиш извинения да отвориш нови рани

Тук, ще се върнеш тук
Ще си винаги тук
Няма да издържиш никъде другаде
Ще умреш тук
Всяка нощ тук
В друго тяло не се вмъкваш отново
Пак ще ти го кажа
Ще си винаги тук
Тук, ще се върнеш тук
Ще си винаги тук
С мен си белязана тук
Душата ти е тук
Тялото ти е тук
И животът ти празен е тук

Всеки път така лесно ти хрумват налудничави мисли
А после ги променяш
Премълчаните ти упреци ни връщат към вчерашния ден
Всеки път така лесно ти хрумват налудничави мисли
Да си тръгнеш отново
Но знай, в самотните мигове ще плачеш за мен

Плевникът вдига снежен калпак.
Сняг е затрупал къщния праг.
Шаро тревожно тръска глава:
“Как е възможно? Що е това?”

Шаро е още малко кутре.
Може ли Шаро да разбере?
Колко си глупав, Шаро, сега!
Колко страхливо гледаш снега!

Σταύρος Λιβυκός – Σκάσε

Πολύ μιλάς, πολλά ρωτάς
Κάτι δεν πάει καλά με μας
Πολύ μιλάς και με χαλάς
Συνέχεια κάτι με ρωτάς
Πολύ μιλάς

Σκα-, σκα-, σκάσε, σκάσε
Κλείσ’ το στόμα σου για λίγο
Σκα-, σκα-, σκάσε, σκάσε
Θα σ’ αφήσω και θα φύγω

Πολύ μιλάς, πολλά ζητάς
Κι όλο τα νεύρα μου τα σπας
Πολύ μιλάς και με χαλάς
Γιατί συνέχεια μιλάς
Πολύ μιλάς

Ставрос Ливикос – Млъкни

Много говориш, много питаш
Нещо не върви добре при нас
Много говориш и ме изнервяш
Непрекъснато нещо ме питаш
Много говориш

Млък, млък, млъквай, млъквай
Затвори си устата замалко
Млък, млък, млъквай, млъквай
Ще те зарежа и ще се махна

Много говориш, много искаш
И всичките ми нерви късаш
Много говориш и ме ядосваш
Защо непрекъснато говориш
Много говориш

Νότης Σφακιανάκης – Γύφτισσα μέρα

Γύφτισσα μέρα μ’ έναv ήλιο δειλό
στα σύννεφα κρυμμένο
Γύφτισσα μέρα μ’ έναv ήχο βραχνό
σαν τραγούδι θλιμμένο

Η βροχή πoυ μαστιγώνει τους δρόμους
η καρδιά πoυ δεv αντέχει τους πόνους
μακριά σoυ η ζωή μoυ είναι άδεια
φοβισμένο παιδί στα σκοτάδια

Γύφτισσα νύκτα μ’ ένα φως χαμηλωμένο
σ’ ένα κερί λιωμένο
γύφτισσα νύκτα μ’ ένα όνειρο γυμνό
και φιλί ραγισμένο

Η βροχή πoυ μαστιγώνει τους δρόμους
η καρδιά πoυ δεv αντέχει τους πόνους
μακριά σoυ η ζωή μoυ είναι άδεια
φοβισμένο παιδί στα σκοτάδια

Нотис Сфакианакис – Цигански ден

Цигански ден със срамежливо слънце
скрито в облаците
Цигански ден с дрезгав звук
като тъжна песен

Дъждът, който шиба по улиците
Сърцето, което не издържа болката
Далеч от теб животът ми е празен
Уплашено дете в тъмнината

Циганска нощ с приглушена светлина
от разтопена свещ
Циганска нощ с разголена мечта
и разделена целувка

Βασίλης Καρράς – Γύρισε

Γύρισε!
Σου λέω γύρισε!

Να τ’ αφήσεις όλα και να έρθεις
φοβισμένη δε μ’ αρέσει να μιλάς
και αν θέλεις πλάι σου να μ’ έχεις
να τ’ αφήσεις όλα και να έρθεις.

Να τ’ αφήσεις όλα και να έρθεις
θα το φτιάξουμε το σπίτι μας ξανά
μακριά μου λες πως δεν αντέχεις
να τ’ αφήσεις όλα και να έρθεις.

Γύρισε, γύρισε, γύρισε!

Σπάει η φωνή μου σίδερα
πόσο σε θέλω σήμερα
χωρίς εσένα εγώ δε ζω
δεν το αντέχω.
Σπάει η φωνή μου σίδερα
πόσο σε θέλω σήμερα
τα πάντα δίνω στη ζωή
για να σε έχω.

Γύρισε!
Σου λέω γύρισε!

Να τ’ αφήσεις όλα και να έρθεις
και στα δύσκολα μη σταματάς
τη δική μου αγάπη να προσέχεις
να τ’ αφήσεις όλα και να έρθεις.

Γύρισε, γύρισε, γύρισε!

Василис Карас – Върни се

Върни се!
Казвам ти, върни се!

Остави всичко и ела
Не искам да казваш, че си уплашена
И ако искаш да ме имаш до себе си
Остави всичко и ела

Остави всичко и ела
Наново ще съградим дома си
Казваш, че далеч от мен не издържаш
Остави всичко и ела

Върни се, върни се, върни се!

Гласът ми разкъсва окови
Колко те искам сега
Без теб живота си
Не издържам
Гласът ми разкъсва окови
Колко те искам сега
Бих дал всичко в живота си
За да те имам

Върни се!
Казвам ти, върни се!

Остави всичко и ела
Не стой сама в трудностите
Погледни любовта ми
Остави всичко и ела

Върни се, върни се, върни се!

Καίτη Γαρμπή – Εσένα μόνο

Κανέναν άλλον δεν έχω στο μυαλό μου
Κανέναν άλλον δεν έχω πιο δικό μου
Κανέναν άλλον κοντά μου δεν αντέχω
Είναι μεγάλο το πρόβλημα που έχω

Κανέναν άλλον δεν πλησιάζω τόσο
Τα όνειρά μου στα χέρια να του δώσω
Κανέναν άλλον δεν έχω στη καρδιά μου
Αυτά που λένε να σου τα πουν μπροστά μου

Εσένα μόνο στην αγκαλιά μου βάζω
Χαρά και πόνο μαζί σου τα μοιράζω
Εσένα μόνο να μ’ ακουμπάς αφήνω
Σ’εσένα μόνο ψυχή και σώμα δίνω

Κανέναν άλλον δεν έχω συναντήσει
Της μοναξιάς μου τα μάγια να τα λύσει
Κανέναν άλλον δεν έχω νιώσει έτσι
Κομμάτι έχεις από την κάθε σκέψη

Κανέναν άλλον δεν έχω βρει ακόμα
Να μου αλλάζει στον ουρανό το χρώμα
Κανέναν άλλον δεν έβαλα μπροστά σου
Να μην φοβάται μαζί μου η καρδιά σου.

Εσένα μόνο στην αγκαλιά μου βάζω
Χαρά και πόνο μαζί σου τα μοιράζω
Εσένα μόνο να μ’ ακουμπάς αφήνω
Σ’εσένα μόνο ψυχή και σώμα δίνω

Кети Гарби – Само теб

Никой друг няма в мислите ми
Никой друг не ми е по-близък
Никой друг не търпя до себе си
Голям е моят проблем

Никой друг не доближавам така
Мечтите си на ръце да му занеса
Никой друг няма в сърцето ми
Каквото ти казват, нека го кажат пред мен

Само теб в прегръдките си държа
Радост и болка с тебе деля
Само ти се облягаш на моето рамо
Само на теб душа и тяло давам

Никой друг не съм срещала
Който да развали магията на самотата ми
Никой друг не съм чувствала така
Да бъде част от всяка моя мисъл

Никой друг не съм намерила още
Който за мен да променя цвета на небето
Никой друг не поставям пред теб
С мен сърцето ти не трябва да се страхува

Само теб в прегръдките си държа
Радост и болка с тебе деля
Само ти се облягаш на моето рамо
Само на теб душа и тяло давам

Antique – Η αγάπη είναι ζάλη

Μη μου το πεις,
ο δρόμος της καρδιάς σου πόσο άλλαξε
Μη μου το πεις,
η μοναξιά σου πλοίο που δεν άραξε

Να μου το πεις το σ’ αγαπώ και πάλι,
Να μου το πεις, η αγάπη είναι ζάλη

Μη μου το πεις,
τα χρόνια που περάσαν πως μαράθηκαν
Μη μου το πεις,
τα όνειρα που κάναμε πως χάθηκαν

Να μου το πεις το σ’ αγαπώ και πάλι,
Να μου το πεις η αγάπη είναι ζάλη

Antique – Любовта е омая

Не ми казвай
колко променен е пътят на сърцето ти
Не ми казвай,
че самотата ти е кораб без пристан

Кажи ми отново “обичам те”
Кажи ми “любовта е омая”

Не ми казвай
колко избледнели са миналите години
Не ми казвай,
че изгубени са мечтите ни

Кажи ми отново “обичам те”
Кажи ми “любовта е омая”